Ervaringen van deelnemers

 

Mannelijke deelnemer familieopstellingen najaar 2011

Het was weer een heel bijzonder weekend. Ik ben erg blij dat ik nu in de gelegenheid kom om mijn passie te gaan leven. Het voelt als een soort bevrijding en het is tegelijkertijd ook wel spannend. Ook ben ik benieuwd en hoop ik dat onze kinderen hiervan gaan profiteren. 
Ik ervaar allerlei lichamelijke veranderingen, meer één met en in mijn lichaam en mentaal meer helderheid en duidelijkheid wat ik wil.  
Dat heeft al verscheidene situationele situaties opgeleverd die ik met meer verbondenheid met mijzelf en de ander heb aangepakt en opgelost. 
Kortom ik ben heel blij dat ik de gelegenheid heb gekregen om wederom een familieopstelling bij je te mogen doen.
 
 *************************************************************************************

Vrouw 50 jaar, thema zelfvertrouwen, goed genoeg zijn….

 Nadat ik bij Bommerig weg ben gegaan, is er veel gebeurd. Op weg naar huis ben ik gestopt bij een groep wilgenbomen en voelde daar meteen een energie die maakte dat ik goed rechtop kon gaan staan. Het voelde heel sterk. Met die energie en het stukje afgevallen schors ben ik naar huis gegaan.

Al meteen in de dagen daarna voelde ik me van binnenuit een stuk sterker en  vrijer. Nog geen week later mocht ik  ( in het kader van internationale vrouwendag ) een demonstratieles Qi Gong geven. Spannend maar erg leuk. Mede het stukje wat de dag daarna in de krant verscheen. Wat mij betrof stond er een foto van de les met de volgende tekst eronder;  “Vrouwen die in hun kracht komen door Qi Gong ,een les gegeven door mij” . Zo voelde het ook, dat ik in mijn eigen kracht stond . Mijn ego was gestreeld ,mijn zelfvertrouwen kon het goed gebruiken.

Nog geen week later werd mij gevraagd om een Qi Gong groep , ivm ziekte ,tijdelijk te vervangen.  Een maand heb ik dat gedaan ,maar een paar maanden later werd mij gevraagd deze groep  over te nemen. Dat doe ik nu alweer twee maanden en het voelt goed. Zo krachtig zelfs dat ik de stoute schoenen heb aangetrokken om op een andere lokatie mijn diensten aan te bieden.   Op een sportschool bij mij in de buurt wil men meer naar de koppeling lichaam en geest en ik stapte bij hun op het juiste moment binnen.  Half september ben ik daar met een groep gestart. 

Het voelt goed, het voelt sterk en het voelt dat ik een andere energie uitstraal,meer vanuit een rust die aangeeft dat het goed . Er is niet meer een basisgevoel dat ik ergens niet geschikt voor ben,  maar veel meer een gevoel de uitdagingen aan te gaan. Natuurlijk brengt dat ook onzekerheid ( een niet weten )met zich mee, maar dat mag er zijn. De tijd is nu rijp om een eigen bedrijf op te zetten en dat heb ik nog nooit gedaan . Ik ga het wel aan en kan daarbij ook om hulp vragen, dat is ook oké.  Daar ik nu veel meer naast mijn partner sta dan ooit , kan ik zijn ondersteuning vragen en hij kan deze geven.
Het gaat dus goed met me ,geaard en rustig. Op naar de volgende uitdaging

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Vrouwelijke deelnemer Familieopstellingen voorjaar 2011. 

“Het aanschouwen van en deelnemen aan andere opstellingen heeft me minstens zo geraakt als mijn eigen opstelling en allen zijn me bijgebleven.

Bij mijn eigen opstelling heb ik de vraag gesteld waarom ik niet in staat was om een normale, gezonde relatie met een man aan te gaan/in stand te houden. We kwamen uit bij mijn Javaanse overgrootmoeder, die waarschijnlijk verstoten is uit de familie omdat ze een kind kreeg van een andere man. Uit de opstelling kwam naar voren dat de zwangerschap geen gevolg leek te zijn van een verkrachting, maar van een echte liefde. Dit deed mij deugd, hoewel ik het idee dat mijn overgrootmoeder vreemdgegaan zou zijn niet zo prettig vond.

Wat me raakte in mijn opstelling was het feit dat mijn innerlijke strijd blijkbaar veel dieper gelegen was dan in het familiesysteem; blijkbaar ging het om de strijd tussen de blanke superieure Nederlanders en de trotse Javanen. Het werd iets heel groots en dat voelde ik ook. Ik vereenzelvigde mij vooral met de superieure Nederlanders en voelde veel agressie en vijandigheid in mezelf.

Naar aanleiding van de opstelling ben ik mijn energie de eerste dagen vooral gaan richten op mijn Javaanse achtergrond, hoe miniem die ook is. Ik ben de dag na de workshop naar de begraafplaats gegaan waar mijn oma (de dochter van mijn Javaanse overgrootmoeder en een blanke man) en opa (een militair die oma meenam naar Nederland) begraven liggen. Ik heb op het graf twee kitscherige kaarshouders neergezet (die oma geweldig had gevonden) en daarin twee kaarsjes gebrand: één voor de vrouwen over de generaties heen (met name oma en overgrootmoeder) en één voor Java. Vervolgens ben ik nog enkele malen terug gegaan om nieuwe kaarsjes te branden, de laatste maal op wereld-vrouwendag.

Voorts heb ik inmiddels een relatie, die ten tijde van de workshop familie opstellingen net begon te ontstaan. Deze relatie verloopt harmonieuzer dan al mijn relaties hiervoor; ik verbaas mezelf hier soms in! Toch merk ik wel dat er nog steeds, heel diep in mij, iets destructiefs sluimert, een vijandige woede, voortkomend uit angst, vanuit iets wat nog niet volledig geheeld is. Dit stuk hoop ik middels systemisch werk ooit te kunnen helen..”

******************************************************************************************************************************************

Mannelijke deelnemer 41 jaar; hij volgde hier diverse workshops en trainingen  
Functie: testproces manager 

"Ik heb vandaag het gesprek gehad over de toekomst van mijn functie en taak.
Wonderlijk genoeg kon ik inderdaad vanuit mijn kracht inzetten en ging mijn manager er direct in mee, al moest hij erg schakelen. Hij steunt mijn keuze voor ‘terug naar de inhoud’ en gaat aan de slag om te kijken of hij steun kan krijgen van zijn medemanagers om mij op dit nieuwe gebied op te leiden.

Ik merk dat er een nieuwe helderheid is, die me veel rust en ruimte geeft. Ik kies binnen het bedrijf om terug te gaan naar mijn ICT basis: Vanuit inhoud ontwikkelen en adviseren. Dat betekent dat ik veel strijd rond management en generieke lijnprocessen kan loslaten. Ik voel nu hoeveel me dit steeds gekost heeft.

Wat ik bij mijzelf vaak veroordeelde als ‘splitsing’ voelt nu meer als toe-eigening van een gezonde balans tussen verschillende lagen: De behoefte aan de intellectuele stromende uitdaging (ICT in het bedrijfsleven) en eren van mijn weten en het volgen van diepere innerlijke bewegingen. Beide bewegingen hebben ruimte nodig. Het gaat niet zozeer om het verschil tussen persoonlijkheid en ziel. Het gaat meer om het in balans brengen en houden van verschillende stromingen met ieder een eigen diepgang en rijkheid.

Het gevecht dat ik leverde was aan de ene kant (onbewust toch willen) ‘voldoen aan het carrièreplaatje’ en aan de andere kant de nood dat ik ook binnen het bedrijf vanuit mijn zielsbewegingen zou moeten kunnen coachen en managen. Daar zijn de functies en verandertrajecten binnen het bedrijf niet op ingericht en voor bedoeld. Daar naar zoeken heeft me veel energie gekost en onbegrip opgeleverd, daar zat niet mijn voeding.

Het boeiende is dat het voelt alsof ik vanuit de inhoud de stroom kan houden, zonder leeg te hoeven lopen.
Ik ben benieuwd waar dit alles toe gaat leiden.
Dank je voor je steun,

******************************************************************************************************************************************

Deelneemster workshop familieopstellingen

In de opstelling bleek dat er in de lijn van moeder op jonge leeftijd twee broers en 1 zusje overleden te zijn. Er was geen ruimte voor rouw; ‘het verlies werd niet met kinderen gedeeld. 

‘Door de workshop Familieopstellingen, met name mijn eigen opstelling ben ik op het spoor van mijn eigen ziel gekomen. Het heeft enkele dagen geduurd maar ik merkte dat ik antwoord kreeg op alle vragen die ik in mezelf formuleerde en ik werd me bewust van de schat aan lessen die ik gedurende de dag in verschillende situaties voorgeschoteld kreeg. En die ik niet langer uit de weg ging. Sinds de opstellingen is er iets veranderd in mij waardoor ik het leven durf te leven en me zekerder voel. Tegelijkertijd ontdekte ik mijn eigen meester in mij waarop ik steeds meer vertrouw op mezelf en waardoor ik bevestigd word in mijn essentie en de bedoeling van mijn leven. Ik ontdek dat ik mijn vragen of wensen maar in een intentie hoef weg te zetten en dat het op mijn pad komt. Wat is het leven ineens een stuk simpeler. Ik had nooit verwacht dat dit de opstelling mij zou brengen. Ik ben rustiger, geduldiger en zachter voor mezelf. Ik durf te genieten en erop te vertrouwen dat het goed gaat’.

lente 2011

***************************************************************************************

Opstelling van een moeder voor haar zoontje van 4 jaar

“Mijn vraag ging heel specifiek over ons zoontje waar het helemaal niet goed mee ging en ook niet met mijn relatie met hem.
In mijn opstelling was erg kenmerkend de enorme spanning die er in de beginopstelling was bij met name de plaatsvervanger van mijn vader. De opstelling heeft zicht gegeven op belangrijke informatie uit het familiesysteem van mijn vader waardoor we een last konden teruggeven.
Het wonderlijke is dat vanaf een week na de opstelling ons zoontje ander gedrag begon te laten zien: vrolijker, meer ontspannen, "kijk mama, ik kan een dansje", met een meisje uit de klas bij ons thuis spelen, het contact aangaan met mensen als we bij vrienden, familie binnenkomen. Allemaal dingen die hij daarvoor niet deed, en wat hij daarvoor veel deed  zoals huilen, dreinen, veel tv willen kijken is erg afgenomen. Het is echt een opvallend verschil !
Niet alleen wij zien het, maar ook de juf op school, opa/oma's, vrienden. De juf (die niets van de opstelling weet) zei uit zichzelf dat ze aan zijn lichaam zag dat er iets is veranderd, meer ontspanning, alsof er een last van zijn schouders is afgevallen... EN DAT IS WAARSCHIJNLIJK DUS OOK ZO.. !!
Waar ik zelf ook heel erg aan merk dat er iets veranderd is, is dat ik het gevoel heb dat ik de laatste weken veel meer aandacht aan onze dochter heb kunnen besteden. Ik heb nu echt het gevoel dat ik een band met haar als mijn dochter op kan bouwen, iets waar ik al 2 jaar naar aan het zoeken ben, maar wat maar niet "van de grond" leek te komen. Mijn energie is niet meer voornamelijk gericht op ons zoontje en dat voelt als een "gezondere" situatie.
Ik ben er echt ontzettend gelukkig over. En ik moet ook bekennen dat ik nooit had gedacht, en zeker niet had durven hopen (!), dat het doen van een familieopsteling zo'n verschil, en ook zo acuut, teweeg kon brengen. 
Ik ben heel dankbaar voor wat er gebeurd is en ben ook wel trots op onszelf dat wij dit als ouders voor onze kinderen en ons gezin als geheel gedaan hebben. Dat dit ook zo beloond wordt is fantastisch! “

Voorjaar 2010

**************************************************************************************

Mannelijke deelnemer aan Duitstalige workshop februari 2010

"Der Tag bei Dir war wunderbar! Einer der schönsten in meinem Leben.
Trotz der Dramatik und der Spannung hat er doch ein starkes Gefühl von Ruhe und Frieden in mir hinterlassen.
Ich bin Dir und allen die dort waren sehr dankbar!
Der Einblick in meine Familiengeschichte war einmalig.
Es ist schade, dass man diese Eindrücke nur sehr wenigen Menschen vermitteln kann."

*****************************************************************************

Familieopstelling lente 2010

Eind vorig jaar ging het behoorlijk mis in mijn leven. Mijn relatie van 10 jaar leek stuk te lopen, ik zat met mijzelf in de knoei en in mijn bedrijf kwamen al maanden geen opdrachten meer binnen.

Begin dit jaar besloten mijn ex-partner en ik om een familieopstelling te vragen bij Ineke. We wilden dit vooral doen vanwege ons zoontje van 3, omdat we zagen dat hij het er heel moeilijk mee had dat papa en mama nog maar zo weinig bij elkaar waren. We wilden er alles aan doen om de kilte en verwijdering te veranderen.

Toen Ineke ons aan het begin van de workshop vroeg of we ieder een eigen opstelling wilden of een relatieopstelling was mijn eerste gedachte: niks relatieopstelling, ik ga voor mijzelf, voor de relatie met mijn drie kinderen, die ook niet zo best was en voor mijn bedrijf.

Na haar uitleg wat dat dan inhield, zei mijn hart mij tóch een relatieopstelling te doen. Je brengt dan allebei de vraag in over de relatie, dat wat er mist in de relatie. In de opstelling wordt dan in beide familiesystemen gekeken waar de verstrikkingen vandaan komen. Ook voor mijn ex-partner voelde dat goed.

We hebben een heel bijzondere opstelling gekregen. Alleen al dat je mee mag kijken in het familiesysteem van je (ex-)partner is een speciaal voorrecht. Ik begrijp nu dat ik het lot droeg van een verre voormoeder die door haar geschiedenis zich niet kon verbinden en geen warmte kon toelaten. Ik kan dat nu aan haar teruggeven zodat ik dit patroon niet hoef te herhalen in mijn leven.

Na afloop konden we voor het eerst sinds lange tijd elkaar even knuffelen. Ik voelde weer warmte naar de vader van mijn zoontje. En ik zag de warmte in zijn ogen, dat raakte me. De dagen erna konden we voor het eerst weer praten zonder dat er irritaties, frustraties en verwijten naar boven kwamen. Heel bijzonder; we konden diepe gesprekken hebben, delen over onze gevoelens en hoe het zo mis had kunnen gaan.

Wat voor mij ook nieuw was, was dat ik lange tijd met ons zoontje kon spelen, kon lachen, plezier maken, meedoen. Die verbinding leggen had ik nooit gekund, dan kreeg ik altijd een heel benauwd gevoel. Nu ging het moeiteloos....

En: 3 dagen na de opstelling begon de telefoon te rinkelen: opdrachtgevers die mij uitnodigden voor gesprekken. Nu krap een maand verder heb ik 6 uitnodigingen voor (grote) opdrachten.!!

Tussen mij en de vader van mijn kindje gaat het een heel stuk beter. We kunnen fijn praten, er is weer warmte, we kunnen elkaar weer aanraken zonder te verstijven en vooral: we doen weer leuke dingen met z'n drietjes.

Marie José  mei 2010

********************************************************************************************************************************************

Ervaringen van een Patchwork familie
Een negenjarige dochter van 2 moeders en een betrokken donorvader heeft in korte tijd verschillende malen plotseling somatische klachten. Fysiek wordt er niets gevonden. In een gesprek met de moeders benoemt de vader dat hij relatie-problemen heeft. De moeders kunnen nu de invloed zien die dit gegeven op hun gezamenlijke kinderen heeft.

Op Ineke's suggestie gaan ze naast hun slapende dochter zitten en zeggen ze: "Je vader is jouw enige echte papa en hij is precies de goede vader voor je..en jij hoeft zijn problemen niet te dragen". Hiermee doorbreken ze de negatieve spiraal. De volgende dag staat hun dochter vrolijk op.

Een jaar schrijft deze moeder het volgende:
Tijdens een opstelling voor mij en mijn paard krijgt mijn dochter, die er niet bij is, weer knieklachten.
De volgende dag gaat er bij mij een lichtje branden en zeg ik tegen haar dat het kan zijn dat haar knie vast zit omdat ze voelde dat ik het erg zwaar had. Tegenover haar andere moeder komt ze hierop terug. De knie komt weer los en een paar dagen later zegt ze tegen mij: "mama, ik wil dat je gelukkig bent, want dan zit mijn knie niet vast".

2009-2010

*******************************************************************************************************************************************

Deelneemster aan workshop Familieopstellingen najaar 2009
Ingang voor de opstellingen: eigen plaats innemen

Familieopstellingen....bijzonder!!!
Tijdens de eerste opstelling voelde ik weerstand.
Wat een theater...maar dat ging na ongeveer zeven....tien minuten over.
Niemand kan een zo'n desperate houding aannemen als spel.  Daarvoor duurde het gewoon te lang.

Mijn eigen 'ingezet worden' in de opstelling van de ander, veranderde mijn conceptie totaal.
Bijvoorbeeld het verdriet over een opa die ik niet kon loslaten. Ik heb geen opa's gekend. Het kon dus niet mijn eigen stuk zijn.
En dan die intense vreugde met 'mijn man'...mijn 2de voelde ik later. We hadden vijf kinderen. Maar toen je vroeg welke liefde in de rij....noemde ik vijf. Ik voelde het pas later.
Had tijd nodig om te voelen. Reageerde nog heen en weer tussen ziel en persoonlijkheid.
Nog steeds ben ik heel blij met beide representaties.
Want......het zit ook in mij. Die gevoelens. Dat bevestigde je me toen ik je er naar vroeg. Die rijkdom
aan gevoelens ervoer ik ook intens.

Met een diamant ben ik naar huis huis gegaan. Zo blij. Zo stevig. Heb een beslissing genomen die belangrijk is. Pijnlijk. Maar het betekent dat ik niet langer een illusie in stand houd.
Ga volledig voor mijn plek....en vind het niet moeilijk. Het mag je verbazen als je dit leest maar het is zo. Het verbaast mij ook. Dat kan ik dus nu zomaar......mijn plek, diep in mij verankerd.
Ik ben het niet alleen waard, ik ga ervoor staan.
Nu ga ik ook ervaren wat het in het leven van mijn kinderen verandert....vooral mijn dochter. Mijn zoon voelt steviger...maar wie weet?  En in dat van mijn broer.

2 weken later:
Ik ben echt veranderd sinds de opstelling......krachtiger.
Een vriendin verwoordde het als: dat droevige soms in je ogen is weg.
Je barst weer van de energie. Je straalt! Ik voel het ook.

Het betekent nog niet altijd dat ik meteen weet wat ik wil. Dat heb ik me vaak te weinig afgevraagd. Ga ik steeds meer leren. Wat wil ik echt in deze situatie? Wat voel ik? Maar. zelfs als ik het wist, was de 'uitvoering ervan' niet altijd gemakkelijk. Soms helemaal niet zelfs.
NU...als ik het weet, kan ik gaan staan. Op een gemakkelijke manier die voor mij zo nieuw is. Bijzonder, is mijn ervaring en...iedere keer als het lukt jubel ik van binnen.
Gek toch...terwijl ik je dit schrijf herinner ik me dat ik een lievelings-haiku had (bijna vergeten):

jubelend vliegt de leeuwerik over de velden.

****************************************************************************

Vrouwelijke deelneemster  Workshop Familieopstellingen najaar 2009

Ik kwam naar Hof van Bommerig om afscheid te nemen van al het harde werken, van strijd en vechten.

Op de lange weg naar Zuid-Limburg, de avond van tevoren, kwam ik langs alle drie de plaatsen waar ik in mijn jeugd heb gewoond, en de plaatsen waar mijn vader woont, mijn opa en oma woonden, de plaats waar ik geboren ben. Toeval bestaat niet. Afzakkend naar het zuiden leek het alsof ik in al die steden toestemming verzamelde. En steun verzamelde. ’s Ochtends stond ik op met de zin ‘daar gaan we’. Door de velden liep ik in mijn eentje omhoog naar Bommerig, met het gevoel van steun in mijn rug.

In mijn opstelling stond mijn representant tegenover mijn opa die zijn kinderen en zijn bedrijf in de steek moest laten omdat hij in 1943 werd opgepakt door de duitsers. “Ik eer het lot van al die ondernemers die in de oorlog hun bedrijf moesten verlaten” staat in mijn hart gegrift.

Ik weet dat het nog vroeg is, maar wil je graag laten weten hoe het me vergaat. Na een paar dagen wordt de volle omvang van alles wat ik heb gezien en gevoeld steeds helderder. Het heeft mijn gevoeligheid opgewarmd voor eren van een lot, op je eigen plek gaan en blijven staan en erkennen wat is. Het heeft mijn vermogen tot compassie en mededogen voor de liefde blootgelegd. Ik heb geoefend met niet meer en niet minder plek innemen dan past. Thuis voel ik mij zacht, rond, warm. Mijn kinderen zijn mijn eerste dochter van 9 en mijn eerste zoon van 7; mijn dochter was er eerder dan mijn zoon. Mijn man is mijn echtgenoot en de vader van mijn kinderen; mijn kinderen hebben niets te maken met mijn relatie met hem.

Ik ben verbaasd over de snelheid van de bewegingen van de ziel, de eenvoud van de bewegingen van de ziel, en het onderscheid met de vertraging, de bezwaren, de mitsen en maren op psychologisch niveau is verhelderend.

Ik heb mijn arsenaal weer gevuld met de energie van afwezige, ongenaakbare moeders, liefdevolle en verbeten maar machteloze vadersdochters, standvastige geheimhouders, betrokken zielemoeders aan de zijlijn. En niet te vergeten mededogen voor de kleindochter die in het aangezicht van haar opa bedrijf na bedrijf start en organisaties helpt te overleven.

Ik heb dankbaar gebruik gemaakt van je zielengeheugen, het gemak waarmee je tussen de zielen beweegt. Je compassie voor al die vaders en moeders en dochters en zonen die uit grote liefde voor hen, die voor hun kwamen, wegkijken, hard werken, ziek worden, zich niet verbinden aan hun man of kinderen, bang zijn, is een grote troost. Je meedogenloosheid in het op de plek zetten van dochters en vaders is net zo’n grote troost. Ik dank je dat je jouw vermogen, jouw lot? zo gul ter beschikking stelt. Ik zal met liefde gebruik maken van je voorbeeld.

Maaike
Centrum voor Systemische Opstellingen
en Consultatie Zuid Limburg
Bommerigerweg 30, 6281 BT Mechelen(L),  043-4553446  (Bij voorkeur bellen ma t/m do tussen 9.00 en 10.00 uur) opstellingen@hofvanbommerig.nl